Κόλιανδρος αποτελεί ένα μπαχαρικό με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Οι σπόροι του είναι μικροί, στρογγυλοί με καφέ χρώμα. Οι σπόροι, τα φύλλα ακόμα και οι ρίζες του κόλιανδρου είναι βρώσιμες και έχουν πολύ ξεχωριστές γεύσεις και χρήσεις.Ο κόλιανδρος περιέχει πλούσιες ποσότητες βιταμινών Α,C και Κ,φυλλικό οξύ, σίδηρο, ασβέστιο, μαγνήσιο και κάλιο, καθώς και μικροποσότητες νιασίνης, βιταμίνης Β και ψευδαργύρου. Κόλιανδρο έχει πολλά ονόματα με μερικά απο αυτά να είναι κόλιανδρος, κόλιαντρος, κολίανδρο, κορίανδρο & κόλιαντρο! Είναι ποώδες αρωματικό φυτό του οποίου τα φύλλα και οι καρποί χρησιμοποιούνται στη μαγειρική, τη φαρμακευτική και τη ζαχαροπλαστική. Είναι της ίδιας οικογένειας με τον μαϊντανό και μοιάζει µε το μαϊντανό, με κάποιους μάλιστα τον αποκαλούν (κινέζικο μαϊντανό) ενώ η γεύση του θυμίζει σέλινο. Πρόκειται για ένα βότανο του οποίου όλα τα μέρη είναι χρήσιμα από τη ρίζα και τα φύλλα μέχρι τους αποξηραμένους καρπούς του. Η λέξη κόλιανδρο στην παρασκευή τροφίμων, μπορεί να αναφέρεται αποκλειστικά στους σπόρους (ως μπαχαρικό), παρά στο φυτό. Οι σπόροι όταν συνθλιβούν, έχουν μια λεμονάτη γεύση εσπεριδοειδούς, λόγω των τερπενίων, της λιναλοόλης και του πινένιου. Έχει χαρακτηριστεί ως θερμό, πικάντικο και με γεύση πορτοκαλιού.

Όταν ωριμάσουν και κοκκινίσουν οι καυτερές πιπεριές συλλέγονται και κατευθύνονται προς το ξηραντήριο για να αποξηραθούν. Έπειτα θρυμματίζονται, έτσι ώστε να προκύψει τα μπαχαρικό που αποκαλούμε καυτερό μπούκοβο. Το καυτερό μπούκοβο συνδυάζεται υπέροχα με τα ψητά, τις σαλάτες, τις σούπες αλλά και τα μαγειρευτά, καθώς δίνει μια αναζωογονητική αψάδα. Αν παρόλα αυτά δεν επιθυμείτε να υπάρχει αυτή η αψάδα στο μπούκοβο σας, και θέλετε να είναι γλυκό δείτε το μπούκοβο γλυκό. Προέλευση: Ελλάδα. Νομό Ημαθίας (καλλιεργήσιμο) Διατηρείται: Σε σκοτεινό και δροσερό (5oC – 15oC) μέρος

Για τη νοστιμιά του Χρησιμοποιείται κυρίως ως καρύκευμα. Είναι παγκοσμίως δημοφιλές και αποτελεί βασικό άρτυμα σε πολλές κουζίνες, ιδιαίτερα στις κουζίνες της Νότιας Ασίας, της Βόρειας Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Επιπλέον, το κύμινο μπορεί να αποτελέσει σιστατικό σε τυριά, όπως το τυρί Leyden και σε ορισμένα παραδοσιακά ψωμιά από τη Γαλλία. Στην Λατινική Αμερική, συνήθως, χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή Βραζιλιάνικη κουζίνα. Το κύμινο μπορεί να είναι συστατικό στη σκόνη τσίλι ή να βρίσκεται σε μείγματα μπαχαρικών. Ως φάρμακο Κυρίως σε περιοχές της Ασίας, το κύμινο χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς. Πιστεύεται, ότι το κύμινο είναι ευεργετικό για τις καρδιακές παθήσεις, τα οιδήματα, τα άτομα με έλλειψη γεύσης, αλλά και τα γαστρεντερικά προβλήματα, όπως εμετός, κακή πέψη, διάρροια και φουσκώματα. Σε τι μορφές το συναντάμε; Το κύμινο μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε τριμμένο είτε ολόκληροι οι σπόροι. Έχει μια χαρακτηριστική γεύση με δυνατό και ζεστό άρωμα, που οφείλεται στα αιθέρια έλαια που περιέχει. Με κύριο συστατικό των ενώσεων του αρώματος είναι η κουμινοαλδεύδη και η κουμινική αλκοόλη. Ουσιαστικά, προσθέτει μια γήινη και μια ζεστή αίσθηση στο φαγητό, καθιστώντας το βασικό σε ορισμένα βραστά και σούπες καθώς και σε καρυκευμένες σάλτσες. Επίσης, χρησιμοποιείται ως συστατικό σε μερικά τουρσιά και γλυκά. Στην Κύπρο, το χρησιμοποιούν, όπως χρησιμοποιούμε εμείς το πιπέρι. Με ποια φαγητά ταιριάζει; Παραδοσιακά, σε ελληνικές συνταγές το κύμινο χρησιμοποιείται σε συνταγές με κρέας και ειδικά με κιμά. Όλοι έχουμε την ανάμνηση από τα σουτζουκάκια της γιαγιάς με μπόλικο κύμινο! Όμως, ταιριάζει πολύ σε συνταγές με όσπρια αλλά και για τους πιο τολμηρούς με ψητό ψάρι. Ενώ για αυτούς που αναζητούν πιο ιδιαίτερες γεύσεις πρέπει να δοκιμάσουν φαλάφελ ή αλλιώς ρεβιθοκεφτέδες. Τελικά, ποια είναι τα οφέλη του για την υγεία; Σύγχρονες μελέτες έχουν αναδείξει τα οφέλη του κύμινου για τον ανθρώπινο οργανισμό. Με αποτέλεσμα πολλές από τις χρήσεις του τα παλαιότερα χρόνια έχουν επιβεβαιωθεί. Από αναλύσεις του τροφίμου φάνηκε ότι περιέχει πολλές ενώσεις με αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση.